De 2018 Petrus heeft zijn ondoorzichtige paars-zwarte kleur na het bottelen behouden, wat vooruitwijst op het schijnbaar in de tijd bevroren glaciale tempo waaraan deze wijn zich voortbeweegt. Het opent zeer aarzelend, vereist aanzienlijke beluchting met krachtig zwaaien en vraagt eigenzinnig enkele uren voordat het glimpsen biedt van deze sluimerende reus van een wijn. Terwijl het uiteindelijk zich ontvouwt, morpht het langzaam in een krachtige, fantastisch pure neus van geconserveerde pruimen, braambessenconfituur en blauwebessencoulis, gevolgd door nuances van gesmolten dropperijswerk, donkere chocolade, zwarte truffels, ijzerertz en, nog later, bloemige noten van seringen en rozenolie die tevoorschijn komen. Het fullbodied gehemelte is strak, gespierd en oh-zo-stijf gewonden op dit moment, openbarend glimpsen van vele, vele lagen perfect rijpe zwarte en blauwe vruchten, exotische specerijen en aardse noten waarvoor woorden simpelweg tekortkomen. De textuur is tegelijk rotssolide en fantastisch voelbaar, met onberispelijk verweven frisse zoetheid, eindigend zo lang dat je werkelijk niets anders kunt proeven of denken voor de rest van de dag. Hier is een hartverkrampend titaan die afrekening doet met al die scepsis die beweert dat perfectie in wijn niet kan bestaan. Het zal een goed 8-10 jaar vereisen om in zijn element te komen, daarna zal het zeer waarschijnlijk ons allemaal overleven, maar je zult ervoor willen zorgen dat je deze drinkt voordat je gaat.

De 2018 Petrus heeft zijn ondoorzichtige purper-zwarte kleur na het bottelen behouden, wat de schijnbaar in de tijd bevroren glaciale snelheid waaraan deze wijn zich voortbeweegt, voorafschaduwt. Het opent zeer aarzelend, vereist aanzienlijke lucht met krachtig zwieren en eist volhardend enkele uren voordat het glimpen biedt van deze slapende reus van een wijn. Terwijl het uiteindelijk zich ontvouwt, morpht het langzaam in een krachtige, fantastisch zuivere neus van ingemaakte pruimen, braambessencompote en bosbessencompote, gevolgd door nuances van gesmolten drop, donkere chocolade, zwarte truffels, ijzeroer en, nog later, bloemige tinten van seringen en rozeolie die doorkomen. Het volle lichaam is strak, gespierd en oh-zo-stijf gewonden in dit stadium, onthullende glimpen van vele, vele lagen perfect rijpe zwarte en blauwe vruchten, exotische specerijen en aardse tinten waarvoor woorden eenvoudig falen. De textuur is tegelijkertijd rotsvast en fantastisch zacht, met onberispelijk verweven frisheid, eindigend zo lang dat je echt niets anders kunt proeven of denken voor de rest van de dag. Hier is een hart-stopzettende titaan die een einde maakt aan al die tegenstanders die beweren dat perfectie in wijn niet kan bestaan. Het zal een goed 8-10 jaar nodig hebben om op gang te komen, dan is het zeer waarschijnlijk dat het ons allemaal overleeft, maar je wilt zeker stellen dat je deze drinkt voordat je gaat.

Diep granaat-paars van kleur, de 2017 Petrus komt met kracht uit het glas met uitgesproken aroma's van Schwarzwälder Kirschtorte, blauwebessenpuree en kerstpudding met nuances van gesmolten chocolade, Chinese vijfkruidenmix, gekristalliseerde viooltjes, zoethout en kirsch plus zweem van rozen en kaneel. Vol van lichaam, rijk, pikant en fantastisch geconcentreerd, het gehemelte heeft boeiende frisse zuren en een stevig fundament van wonderbaarlijk rijpe, fluweelachtige tannines, eindigend zeer lang en vorstelijk. De aromata in dit jonge stadium zijn ongebruikelijk voor Petrus en werkelijk verbluffend—deze 2017 is een sensatie! Bovendien is het een unieke stijl voor dit domein en iets wat blijvende verzamelaars moeten zoeken!

Middel tot diep granaatrood-paars van kleur, de 2015 Petrus (gebotteld in juli 2017) opent in zijn eigen tempo om fijngewreven zwarte kersen, warme pruimen, bramen en cederkist suggesties te onthullen met touches van anijs, lavendel, vleesnat en wilde tijm plus een vleug fijngemaakte stenen. Middel tot fullbodied, vult het gehemelte met rijke, uitbundige, wonderlijk gelaagde rode, zwarte en geparfumeerde blauwe vruchten mooi in contrast met zeer rijpe, zeer fijnkorrelige en zeer stevige tannines plus een etherische lijn van naadloze zuurgraad, afsluitend lang en mineraal.

De 2014 Petrus werd geproefd op dezelfde ochtend als de 2014 Vieux-Château-Certan en hoewel ze uit verschillende cuvées zijn opgebouwd, zijn hun karakters vrij gelijkaardige. Dit is een beknopt, niet krachtig, veel meer verfijnd en discreet bouquet, dat geleidelijk zich ontvouwt en een subtiel zeespray/mariene element onthult. Het gehemelte is opnieuw zeer discreet in eerste instantie en ontvouwt zich in een glaciaal tempo. Het is prachtig gebalanceerd met fijne tannines, vrij lineair en gestructureerd, zachtjes opbouwend naar een afdronk die een wonderbaarlijke saliniteit heeft (het mariene thema voorzettend). Opmerking: Ik ben eigenlijk enkele uren later teruggekeerd om dit opnieuw te proeven, omdat het eerder zo gesloten was en het opende zich uiteindelijk, wat atypisch is voor deze Pomerol. Het is een wonderbaarlijke Petrus, maar één die flessrijping en decantatie verdient.

Het heeft een behoorlijk diepe kleur voor een 2013, zeer helder en transparant. De bouquet is onmiskenbaar zeer aantrekkelijk, zich voorzichtig ontvouwend met zwarte kersen, jodium, potpourri en een vleugje bosvrucht. De aromatics zijn zacht en bescheiden, maar toch zeer Pomerol en nog steeds zeer Petrus. Het mondsmaak is middelgewicht en voor een 2013 is het zeker goed gestructureerd, waarbij de tannines een korrelige mondgevoel geven. Op dit moment voelt het zout in de mond, fris en zonder enig teken van groenheid. Het is een geslaagde wijn in de context van het 2013-vintage en ik waardeerde de scherpte op wat je de 'klinische' afdronk zou kunnen noemen. Er is niet veel aan persistentie en het vertrekt vrij snel uit de aftrap in plaats van abrupt. Nee, het is niet de beste Petrus die ooit is gemaakt, lang niet, nevertheless is het onmiskenbaar beter dan slechte jaargangen in het verleden zoals de 1986 en 1996.

De 2012 Petrus toonde een vooruitstrevend, fruitig, rijp framboos- en wilde aardbeienbouquet waaronder grafiet- en bosbodem-aromas schuilen. Het lijkt verfijnd, ingetogen, nonchalant zelfs. Het gehemelte is middelzwaar met een licht hartig begin, alsof er een druppeltje Cabernet Franc in zat. De tannines zijn fijn maar stevig, het rood fruit doortrokken van gerookt vlees, zwarte peper en saliebloesem-noten, hoewel ik een finish met meer body had verwacht. Dit kan zich met de tijd nog wel ontwikkelen, maar het blijft een vorstelijk Pomerol dat waarschijnlijk met flesleeftijd een hoger score verdient, vandaar het plus-teken bij de score.

Een dichte robijn-/purperachtige kleur en ingehouden maar intrigerende aroma's van kirsch, frambozenconfituur, houtspecerijen en bramen karakteriseren deze fullbody Petrus. Een onmiskenbaar succes in 2011, hij is rijk, gelaagd en zuiver met lichte tot matige tannines, maar lijkt iets minder robuust en tannineus in vergelijking met zijn stablemate, Trotanoy.

Diep granaatkleurig, de 2010 Petrus opent wat broeierig, met zachte gebroken rotsen, gietijzeren pan en geurig aardse noten die wijken voor een kern van pruimenconfituur, geroosterde blauwebessen, drop en Schwarzwälder Kirschtorte plus windvlagen van potloodschaafsel, garrigue en viooltjes. Vol van body, het gehemelte is prachtig in balans met een stevige lijn van uitzonderlijk rijpe, fijnkorrelige tannines en fantastische frisse zuren die het volle fruit ondersteunen, eindigend zeer lang en zeer, zeer elegant. Verzamelaars die het geluk hebben enkele flessen van deze jaargang te bezitten, wordt geadviseerd geduld te hebben en het nog 7-10 jaar te laten rijpen opdat het glorieus uit deze rotsvaste structuur naar voren kan komen.

Middeldiep tot diepgarnalenkleurig, de 2009 Petrus geeft heerlijke geuren van ingeblikte pruimen, rode-aalbesgelei, gedroogde rozenblaadjes, braamcompote en moerbeien met toetsen van zoethout, Chinese vijfkruidenmix en geurig aardse noten. Vol, rijk, fluweelzacht textuur en oh-zo-decadent, het onthult laag na laag van specerij, zwarte vruchten en ijzerachtige noten, met een lange en geurige finish.

Het is moeilijk om Petrus een 'geheim van de oogst' te noemen, maar de 2008 zal meer aandacht verdienen dan de meeste consumenten zouden denken. Lage opbrengsten van 30 hectoliter per hectare resulteerden in slechts 25.000 flessen van deze schoonheid. Een wijn van grote intensiteit (mogelijk de meest geconcentreerde wijn van de oogst), deze 100% Merlot heeft een donkerpaarse kleur en een zoete geur van mocca, karamel, zwarte kersen, zwarte bessen, aarde en bosbodem. Diep, fluweelig gestructureerd, vol van lichaam en zuiver, zal deze wijn baat hebben bij 4-5 jaar rijping en zou goed drinkbaar moeten zijn gedurende 25-30+ jaar.

Het is moeilijk om Petrus een "geheim van de jaargang" te noemen, maar de 2008 verdient meer aandacht dan de meeste consumenten zouden denken. Lage opbrengsten van 30 hectoliter per hectare resulteerden in slechts 25.000 flessen van deze schoonheid. Een wijn van grote intensiteit (mogelijk de meest geconcentreerde wijn van de jaargang), deze 100% Merlot heeft een donkerpaarse robe en een zoet boeket van mocca, karamel, zwarte kersen, zwarte bessen, aarde en bosbodem. Diep, met een olieachtige textuur, vol van lichaam en zuiver, zal baat hebben bij 4-5 jaar rijping en zou goed moeten drinken gedurende 25-30+ jaar.

De 2006 Petrus lijkt nu langzamer te evolueren dan de 2006 Le Pin: het fruit donkerder met framboozencoulis, braambes, hints van marmelade en gekneukte rozenblaadjes die naar voren komen. Het gehemelte is middelzwaar met fijne tannines, die zacht de mond grijpen en bewonderenswaardige structuur en complexiteit demonstreren. Je zou bijna kunnen denken dat er wat Cabernet Franc in zit vanwege de subtiele pepperige noten die naar voren komen in de afdronk. Het is waarschijnlijk nu al drinkrijp, maar de substantie hier suggereert dat het nog een decennium kan rijpen en nog lang daarna plezier zal bieden.

De 2006 Petrus lijkt nu langzamer te evolueren dan de 2006 Le Pin: het fruit donkerder met framboozencoulis, moerbeien, hints van marmelade en fijngestampte rozenblaadjes die zich aankondigen. Het gehemelte is middelzwaar met fijne tannines, die zacht de mond grijpen en een bewonderenswaardige gewicht en complexiteit tonen. Je zou bijna denken dat er enig Cabernet Franc naar de afdronk toe is, dankzij de subtiele pepperige noten die doorkomen. Het is waarschijnlijk nu al drinkklaar, maar de stof hier suggereert dat het nog een decennium zal rijpen en nog lang plezier zal bieden.

Dit aanbod toont pure zwarte kers- en braambesvruchten; de inktachtig robijn-/paarse 2005 Petrus is nog steeds zeer jong en gesloten, maar supergeconcentrieerd, krachtig, vol en oermaterieel. Het is veel vrijer dan vergelijkbare wijnen als Lafleur, Trotanoy of Hosanna. Desondanks is het superrijk, geëxtraheerd, prachtig gebalanceerd en puur. Vergeet het nog 10-15 jaar, en drink het vervolgens gedurende het halve eeuw daarna. Dit zou goed eens een van de meest langzaam rijpende wijnen van 2005 kunnen zijn.

De 2001 Petrus (2.160 flessen geproduceerd) vertoont meer diepte en rijkdom dan enig ander Pomerol dat ik heb geproefd. Zijn diep verzadigde robijn-/pruim-/paarse robe gaat gepaard met een strak maar veelbelovend bouquet van vanille, kersenliqueur, gesmolten drop, zwarte bessen, en aanwijzingen van truffels en aarde. Rijk, vol van lichaam, en verrassend dik en intens, er ligt veel structuur onder de rijkdom aan fruit en extract. Geef het 3-6 jaar uitbouw, en drink het vervolgens gedurende twee decennia, want het belooft een van de langstlevende wijnen van de jaargang te zijn, laat staan een van de meest geconcentreerde.

Een vorstelijke Petrus, deze wijn heeft dat extra niveau van intensiteit en complexiteit dat monumentaal is. De magie is duidelijk Petrus, en de 2000 zal altijd een interessant vintage zijn om te vergelijken met een ander legendarisch meesterwerk in wording, de 1998, of meer recent natuurlijk de 2005, 2008 en 2009. Uitzonderlijk vol van lichaam, met grote fruitpuriteit, een onmiskenbare noot van onderbegroeiing, zwarte truffel, intense zwarte kersen, drop en moerbeien, de wijn lijkt geen enig bewijs van eik te vertonen. Het heeft een weelderige, olieachtige textuur, veel tannine, maar ook levendigheid en helderheid. Dit is een opmerkelijke wijn die enigszins gestructureerder en massaler lijkt dan de 1998, die wat naadloos overkomt, als haute couture. Deze wijn heeft minstens nog 5-10 jaar rustperiode nodig en zou 50+ jaar kunnen rijpen.

Een voortreffelijke Petrus, deze wijn bezit dat extra niveau van intensiteit en complexiteit dat monumentaal is. De magie is duidelijk Petrus, en de 2000 zal altijd een interessant vintage zijn om te vergelijken met een ander in wording zijnde legende, de 1998, of meer recent natuurlijk, de 2005, 2008 en 2009. Uitzonderlijk vol van body, met grote fruitpuurheid, een kenmerkend onderbosnoontje, zwarte truffel, intense zwarte kersen, lakrits en moerbeien, de wijn vertoont geen enkel bewijs van eikenhout. Het heeft een weelderige, olieachtige textuur, veel tannines, maar ook levendigheid en helderheid. Dit is een opmerkelijke wijn die iets meer gestructureerd en massief lijkt dan de 1998, die wat naadlozer overkomt, alsof het haute couture betreft. Deze wijn heeft minstens nog 5-10 jaar rijping nodig en zou 50+ jaar kunnen rijpen.

De 1998 Petrus is zonder twijfel een prachtige prestatie met een dicht pruim/paars kleur en een buitengewone bouquet van zwarte vruchten vermengd met karamel, mocha en vanille. Uitzonderlijk zuiver, super-geconcentreerd en extreem vol van body, met bewonderenswaardige onderliggende zuurgraad en zoete tannines, laat het een voortreffelijke mid-palate zien samen met de luxueuze rijkdom waarvoor dit geweldige domein bekend staat. De afdronk duurt 40-45 seconden. Geduld zal zeker nodig zijn.

Eigenaar Christian Moueix's 1996'en hebben zich goed in de fles ontwikkeld. De 1996 Petrus is een groot, monolithisch, vierkant vin met een indrukwekkend ondoorschijnende paarse robe, en zoet bessen fruit vermengd met aarde, pain grille, en koffiearoma's. Vol van lichaam en gespierd, met hoge tannineniveaus, en een achterwaarts karakter, deze wijn (minder dan 50% van de productie werd als Petrus gebotteld) zal geduld vereisen. Het is een kolossaal voorbeeld

Het is interessant hoe deze wijn zich blijft ontwikkelen. Onbetwist een van de topwijnen van het vintage, de 1995 Petrus krijgt een karakter dat lijkt op de uitzonderlijk onrijp en krachtig gebouwde 1975. Dit is geen Petrus die in zijn jeugd kan worden benaderd (bijvoorbeeld het perfecte duo van 1989 en 1990). De wijn vertoont een ondoorzichtige robijn-/purperkleur, gevolgd door een indrukwekkend bouquet van pain grille, jamachtige zwarte vruchten en geroosterde koffie. Op het gehemelte bezit het een extract van tandenstotend niveau, massale lichaamsbouw, en rijke, zoete zwarte vruchten ondersteund door krachtige, duidelijk waarneembare tannines. Een formidabel uitgerust wijntje met extractlagen, dit is een gigantische, tanninerijke, monsterlijke Petrus die minimaal 10 jaar opslag vereist. Vergeet alle onzin over Merlot dat zoete, zachte, direct drinkbare wijnen produceert, want laag opbrengende, oude Merlot-ranken gemaakt op de manier van Petrus en andere topwijnen uit Pomerol bezitten vaak net zoveel rijpingspotentieel als enige grote Cabernet Sauvignon-gebaseerde wijn ter wereld.

De 1990 Petrus blijft ongelooflijk jong, een van de minst ontwikkelde wijnen van de jaargang (samen met Montrose en Beausejour-Duffau). Deze dichte robijn/paarskleurige wijn begint hints te geven van de massale rijkdom en voluit aanwezige intensiteit onder zijn muur van tannines. De zoetheid van de jaargang, lage zuurgraad en fluweelachtige tannines zijn in overvloed aanwezig, en de wijn is massief aan de mond en ook ongelooflijk zuiver en goed gedefinieerd. Ik dacht dat deze inmiddels drinkbaar zou zijn, maar het lijkt erop dat er nog 5-10 jaar voorbij zullen gaan voordat hij zijn plateau van rijpheid begint te bereiken. Deze wijn kan minstens nog vier decennia meegaan. Een ongelooflijke prestatie!

Deze wijn is strakker gebonden, tanninerijker, maar even veel een kolossaal geconcentreerd stuk werk als zijn jongere broertje, de 1990. Hij lijkt meer aandacht nodig te hebben uit het glas, maar de kleur is vrijwel identiek: een dicht robijn/paars zonder lichter wordende rand. In de mond snijdt de wijn een breed spoor uit, met spectaculaire intensiteit, rijkdom, massale concentratie en hoge tanninegehaltes, toch is de wijn fabelachtig goed afgebakend en heeft, net als zijn broertje de 1990, een afdronk die bijna een minuut aanhoudt. Hij lijkt niet helemaal zo ontwikkeld als de 1990, en mijn instinct zegt dat er iets meer tannine in zit, maar beide zijn even vorstelijk als Petrus kan zijn

Met aroma's van zoete pruimen, fruitcake, warme kruiden, rook, karamel en ceder, is de 1982 Pétrus middelgewicht tot fullbodied, zoet en vlezig, gebouwd rond poederachtige tannines die zich manifesteren in de ietwat ferme afdronk. Blind geserveerd naast Trotanoy en Lafleur, vertoont Pétrus minder sensualiteit dan eerstgenoemde en minder concentratie en karakter dan laatstgenoemde, eindigend op de derde plaats. Het blijft een zeer aantrekkelijke wijn, maar de grote Pétrus van het decennium van de jaren 1980 is duidelijk niet de 1982 maar eerder de monumentale 1989.

Hoewel de 1947 Petrus een groot, sappig, smulwijn is met veel fruit, blijft de 1945 een terughoudende, tanninische colosus die nog 5-10 jaar uitstekend bewaring nodig heeft. De robe vertoont meer paarse tinten dan de 1947, en de bouquet biedt aromas van zwarte vruchten, lakrits, truffels en gerookt vlees. Massaal opgebouwd, met formidabel hoge tannine- en extractgehalten, kan deze slapende reus uitgroeien tot een ander perfect voorbeeld van Petrus.