Roos

Roséwijn wordt geproduceerd door kortstondig contact tussen druivenschillen en sap, meestal enkele uren tot enkele dagen afhankelijk van de gewenste kleurintensiteit. Dit proces extraheert minimale tannines terwijl pigmenten de wijn een tint geven van bleek zalm tot diep koraal. Traditionele druivenrassen voor rosé zijn Grenache, Cinsault en Syrah, hoewel veel rode druivenrassen rosé van hoge kwaliteit kunnen produceren. De stijl varieert van zeer droog tot halfdroog, waarbij de meeste premium voorbeelden in roestvrijstaal worden gefermenteerd en gelagerd om frisse fruitaroma's te behouden.

Provence geldt als het referentiegebied voor de productie van droge rosé, waar het Mediterrane klimaat en kalkrijke bodems ideale omstandigheden creëren voor rassen als Grenache, Cinsault en Mourvèdre. De rosés van dit gebied vertonen typisch bleke roze tinten en smaken van rode bessen, citrus en kruiden. Andere Franse appellaties zoals Bandol produceren meer gestructureerde rosés, vaak met een hoger Mourvèdre-gehalte, terwijl regio's rond de Middellandse Zee, onder meer in Italië en Spanje, hun eigen karakteristieke rosé-stijlen hebben ontwikkeld met zowel internationale als inheemse druivenrassen.

Moderne rosé-productie benadrukt temperatuurgecontroleerde gisting en vroeg bottelen om verse aromatische stoffen en frisse zuurheid vast te leggen. De meeste rosés zijn bedoeld voor consumptie binnen twee jaar na het oogstjaar, hoewel enkele premium voorbeelden uit regio's zoals Bandol met kortstondige lagering extra complexiteit kunnen ontwikkelen. De categorie is aanzienlijk uitgebreid buiten traditionele Franse stijlen en omvat nu diverse uitingen uit verschillende Mediterrane klimaten.