De spiritus-industrie van Brazilië concentreert zich vrijwel volledig op cachaça, de nationale spirit van het land en de derde meest geconsumeerde gedistilleerde drank wereldwijd. Geproduceerd uitsluitend uit vers suikerrietsap in plaats van melasse, heeft cachaça een beschermde oorsprongsbenaaming binnen Brazilië. De spirit wordt geproduceerd in bijna elke Braziliaanse staat, met de grootste concentraties in Minas Gerais, São Paulo, Pernambuco en Ceará, waar honderden distilleerderijen variëren van kleine ambachtelijke bedrijven tot grote industriële faciliteiten.
Het tropische en subtropische klimaat van Brazilië biedt ideale omstandigheden voor het hele jaar door suikerrietteelt, met de plant die goed groeit in de diverse terroirs van het land, van kustgebieden tot binnenlandse hooglanden. Het suikerriet wordt doorgaans geoogst tijdens het droge seizoen van mei tot november, wanneer het suikergehalte op zijn hoogtepunt is. Traditionele productiemethoden betreffen het persen van vers riet binnen 24 uur na de oogst, het fermenteren van het sap met wilde of gecultiveerde gisten, en destillatie in koperen potkatten of kolommen afhankelijk van de gewenste stijl.
Het onderscheidende karakter van cachaça komt voort uit de basis van vers suikerrietsap in plaats van de melasse die wordt gebruikt bij de meeste rumproductie. De spirit verdeelt zich in twee hoofdcategorieën: industriële cachaça, geproduceerd in continue destilleerapparaten en doorgaans niet gerijpt, en artisanale cachaça, vaak gerijpt in inheemse Braziliaanse houten zoals amburana, jequitibá of balsamo die unieke smaken geven die elders onmogelijk te bereiken zijn. Deze houtagingtraditie, gecombineerd met Brazilië's inheemse gistsoorten en terroir, creëert smaakprofielen variërend van grassy en floraal in jonge expressies tot complex en gekruid in gerijpte versies.
